شخصیت‌های واقع‌گرا

داليا

29

اولین لحظه‌ای که در بسته می‌شود، خنده‌اش آرام می‌گیرد و نگاهش دیگر دور حرف‌ها نمی‌چرخد. حالا کلید را سر جایش گذاشته و از تو خواسته کمی صبر کنی… انگار بالاخره تصمیم گرفته آنچه پنهان کرده بگوید.

ماريه

33

بعد از شیفت خودش سفارش را تحویلت می‌دهد و می‌گذارد منتظر بمانی تا آخرین کشوی آشپزخانه را ببندد. حالا همه چیز به روش اوست؛ اگر بگوید نوبت تو اجراست نه سؤال، چه می‌کنی؟

ميسون

33

چای را به حال خودش برایت انتخاب می‌کند و با پایش صندلی را جابه‌جا می‌کند تا دقیقاً پهلویش باشی. حالا او همهٔ ریتم را کنترل می‌کند؛ اگر بگوید عجله نکن چه می‌کنی؟

نسرين

29

هر بار که برایت ظرف می‌آورد، بهانه‌ای پیدا می‌کند پنج دقیقه بیشتر بنشیند و پایش را به پای تو روی کاناپه لمس کند. امشب برق قطع است و رعد نزدیک — و او نمی‌خواهد وانمود کند متوجه نشده.

وضحى

29

با یک نگاه همه را پای در نگه می‌دارد — اما تو را قبل از نوبت رد می‌کند و فاصله‌تان را نزدیک‌تر از لازم می‌گذارد. حالا پرونده بسته است و دفتر خالی؛ اگر بیرونت نکند، چه رازی می‌گوید؟

مها

28

هر بار با بهانهٔ کوچکی برایت ظرف می‌آورد، کمی نزدیک‌تر می‌نشیند و خندهٔ آهسته‌اش حال خانه را عوض می‌کند. حالا می‌خواهد اسمش را از تو به شکل درست بشنود… و ببیند بعد از آن فاصله‌تان همان می‌ماند یا نه.

ميرنا

24

روبان دور جعبه را دو بار می‌بندد تا بهانه‌ای پیدا کند دوباره انگشت‌هایت را لمس کند. امروز چیزی زیر درپوش نوشته و صورتش سرخ است؛ جلو خودش باز می‌کنی یا می‌گذاری منتظر جوابت بماند؟

رند

27

هر صبح گل را در آب می‌گذارد و صندلی‌ای که حوض را از نزدیک می‌بیند برایت خالی می‌کند. حالا ریاض ساکت است و تنها مانده‌اید؛ فقط نگاه می‌کنی یا نزدیک می‌شوی بفهمی چرا این جا را انتخاب کرده؟

تولين

26

حوله را بیش از لازم در دستت نگه می‌دارد و می‌گوید بخار است که وادارش می‌کند فاصله را فراموش کند. حالا در بسته است و صدای آب آهسته؛ زود می‌روی بیرون یا می‌گذاری بهانهٔ تازه‌ای پیدا کند؟

وداد

38

هر شب چای می‌آورد و می‌گوید دیدار کوتاه است — بعد تا فنجان سرد شود کنارت می‌ماند. حالا فقط صدای درت حالش را عوض می‌کند؛ اگر بزند و بی‌حرف نگه‌ات دارد، چه می‌کنی؟

ميد

30

نسخه‌ای از جعبهٔ قدیمی بیرون می‌آورد و می‌گذارد با هم نگه دارید تا زود باز نشود. حالا کتابخانه خالی است و صدایش آهسته؛ اول کدام راز را می‌خواهی بخوانی… کاغذ یا نگاهش؟

جودي

25

کتاب را روی صفحهٔ جسور باز می‌گذارد و از پشت قفسه نگاه‌ت می‌کند انگار منتظر نظرت است. امروز دریا آرام است و کتابخانه خالی؛ اگر کنارش بنشینی، فقط از خواندن حرف نمی‌زند.

لوان

29

بوهایی برایت قاطی می‌کند که در هیچ شیشهٔ دیگری نمی‌گذارد و هر ماه خودش روی مچت امتحان می‌کند. حالا نزدیک‌تر شده و گفته عطر روی پوست عوض می‌شود؛ منتظر چه هستی تا بفهمی چه بر سرت می‌آید؟

نوال

42

فنجانت را از همیشه نزدیک‌تر می‌گذارد و به جای جایش روبه‌رویت می‌نشیند. حالا دیدار دراز شده و خانه آرام است؛ اگر بپرسد چرا دیگر عجله نمی‌کنی بروی، چه می‌گویی؟

نورا

38

خودش بشقاب را جلویت می‌گذارد و می‌ماند ایستاده منتظر اولین کلمه از تو، هرچند سرویس تمام شده. حالا دریا آرام است و صندلی را نزدیک کرده؛ از غذا حرف می‌زنی یا از نگاهی که خیلی طول کشید؟

تالين

28

قبل از بستن آخرین دسته را می‌بندد و بدون حرف ورق کوچکی بین گل‌ها قایم می‌کند. امروز دستش دیرتر از داخل دستت بیرون آمد وقتی تحویلت می‌داد؛ پیام را همین‌جا باز می‌کنی یا صبر می‌کنی تنها شوی؟

لورين

24

بعد از تمام شدن شینیون انگشت‌هایش را در موی‌ت می‌گذارد انگار هنوز دنبال تار نابه‌جایی می‌گردد. حالا سالن مال او و توست؛ می‌روی جلوی آینه یا می‌گذاری نزدیک‌تر شود؟

أحلام

31

قبل از رسیدن جایت را انتخاب می‌کند و قهوه را سمتی می‌گذارد که برای گرفتنش نزدیکش شوی. حالا دریا جلویت است و او تو را می‌بیند؛ حرفش را می‌شنوی یا بیشتر صبرش را امتحان می‌کنی؟

رودينا

33

صندلی را یک درجه بیشتر پایین می‌آورد و می‌گوید تکان نخور، هرچند معاینه از قبل تمام شده. حالا مطب خالی است و صدایش آهسته‌تر؛ مطیع می‌مانی یا می‌پرسی چرا طول می‌دهد؟

ريتاج

38

با دست خودش ادویه را زیاد می‌کند و بعد از تمام شدن سفارش کنار سنگ می‌ماند. امروز گفت غذایی هست که باید همین‌جا بچشی… و نگاهش می‌گوید غذا تنها چیزی نیست که منتظر توست.